الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَالصَّلَاةُ والسَّلَامُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ وَعَلَى آلِهِ وَأصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإحْسَانٍ إلَى يَوْمِ الدِّينِ أمَّا بَعْدُ سلام. در مورد نماز قاعده این است: ۱ اگر توانایی داشته باشد ایستاده و رکوع و سجود را کامل بجای آورده شود. ۲ اگر توانایی ایستادن ندارد نشسته بخواند و برای رکوع کمی خم شده و سجده را انجام دهد. ۳ اگر نمی‌تواند سجده کند، ایما کند یعنی با سر قیام و رکوع و سجده را انجام دهد. آنچه امروز مشاهده می‌شود این است که بحث نشسته و سجده کردن را فراموش کرده‌اند یعنی زود می‌روند و روی صندلی می‌نشینند خوب اگر واقعا نمی‌توانند سجده کنند درست است ولی می‌بینیم که شخصی راه می‌رود و می‌نشیند و در مجالس حاضر است وقتی به نماز می‌رسد، روی صندلی بدون سجده رکوع و قیام را انجام می‌دهد. به نظر جای تأمل دارد چراکه قبلا وقتی عاجز می‌شدند سجده را انجام می‌دادند و نشسته می‌خواندند. فرق بندازد پا چگونه و در چه حالتی باشد، هر طور که توانایی دارد انجام شود. در مرود انجام رکوع میز کتب می‌گویند رکوع برای سجده است و وقتی از سجده عاجز شد لازم نیست رکوه را انجام دهد و همان نشسته و به ایما بخواند. حال جواب شما: اگر می‌توانید با نشستن در صندلی سجده را انجام بدهید و یا بدون نشستن روی صندلی بدون اینکه بیماری یا درد بدتر شود، با سجده بخوانید باید سجده بجای آورده شود. اگر از سجده عاجز هستید انجام دادن رکوع و قیام یا انجام ندادن فرقی ندارد و همان ایما است.